Rasti i Shqipërisë ngre pyetjen se kush e drejton politikën e jashtme të SHBA-së
Rasti i Shqipërisë ngre pyetjen se kush e drejton politikën e jashtme të SHBA-së
02.07.2019 | 03:59
L Todd Wood / Washington Post

Kemi shkruar shpesh për “Never Trumpers” (Kurrë Trumpistët) në Departamentin e Shtetit, të cilët punojnë kundër agjendës së Presidentit Amerikan, në Ballkan dhe posaçërisht në Shqipëri.


Ambasadorja amerikane e ngarkuar me detyrë, Leyla Moses-Ones, u kap nga ish-drejtori i FBI-së, James B. Comey duke shpërndarë në Twitter mesazhe anti-Trump. Publikimet në Twitter u fshinë, vetëm pasi u publikuan. Emërimi i ish-ndihmës-zëvendësekretares Kathleen Ann Kavalec, për të qenë ambasadore në Shqipëri, u anulua në fillim të këtij viti, pasi u mësua se ajo kishte biseduar me autorin e dosjes skandaloze “Steele” mbi Presidentin Trump.

Por, rezistenca ndaj politikave të z. Trump nga Foggy Bottom vazhdon ende.

Në një skandal të raportuar gjerësisht, qeveria socialiste e kryeministrit Edi Rama u kap përmes përgjimeve në bashkëpunim me figura të krimit të organizuar në Shqipëri përpara zgjedhjeve kombëtare të vitit 2017 për të blerë vota. Partia Demokratike, e krahut konservator, ka udhëhequr protesta të mëdha në kryeqytetin shqiptar për disa javë duke bërë thirrje që qeveria Rama të japë dorëheqjen.

Presidenti shqiptar, Ilir Meta, i vetmi autoritet kushtetues i cili mund të shpallë datën e zgjedhjeve, kishte dekretuar që zgjedhjet vendore të planifikuara për të dielën duhet të zhvendosen në tetor për t’u marrë së pari me krizën qeveritare, por qeveria e Ramës e injoroi dekretin.

Dhe, hyn në lojë Departamenti Amerikan i Shtetit.

Matthew Palmer, i cili kryeson Byronë në Departamentin e Shtetit për Çështjet Evropiane dhe Euroaziatike, tashmë ka deklaruar publikisht që zgjedhjet duhet të vazhdojnë, duke e anashkaluar Presidentin shqiptar dhe Kushtetutën shqiptare.


Ish-ambasadori i SHBA-ve në Shqipëri, Donald Lu, gjithashtu shprehte mbështetje për qeverinë, aq e theksuar ishte ajo sa madje nisi të anulonte vizat në Shtetet e Bashkuara për zyrtarët e opozitës.

Për më tepër ka fakte që kryeministri shqiptar Rama është shpallur me zë e figurë si anti-Trump dhe është një njeri i besuar i afërt i miliarderit liberal amerikan George Soros, madje duke marrë pjesë në martesën e tij të fundit.

“Unë do të shpresoja shumë që (z. Trump) do të kuptonte se ajo, për të cilën ai po flet nuk është aspak një mënyrë e duhur për ta bërë Amerikën përsëri të madhe, por ai po e turpëron Amerikën në sytë e botës dhe në sytë e të gjithë atyre që e shohin Amerikën si qytetin e ndritshëm përmbi kodër”, i tha Rama njësisë “Think Tank” të Këshillit të Atlantikut në Uashington në vitin 2016, siç raportohet nga foreignpolicy.com.

Ka disa pyetje që duhen bërë. Pse Departamenti i Shtetit i SHBA duket se përfshihet në politikën e brendshme shqiptare? Dhe, pse Shtëpia e Bardhë e ka lejuar Departamentin të japë mbështetjen e saj për një qeveri socialiste që akuzohet për përfshirje në veprimtari kriminale dhe që e ka treguar mungesë respekti edhe ndaj vetë Presidentit Trump?

Kush po e drejton politikën e jashtme amerikane? Mike Pompeo mund të jetë Sekretari i Shtetit, por shumë njerëz nga administrata e kaluar në Departamentin e Shtetit duket se nuk e kanë vënë re se populli amerikan zgjodhi një udhëheqës të ri me një agjendë të re në nëntor të vitit 2016. Mesazhe të përziera po shpërndahen në një rajon aq të paqëndrueshëm si Ballkani duke i bërë gjërat edhe më keq.

Departamenti i Shtetit madje as që ka bërë ndonjë deklaratë mbi bashkëpunimin e dyshuar të qeverisë Rama me figura të krimit të organizuar. Ka pasur një heshtje të çuditshme për polemikat dhe pyetja është pse? A mund të jetë për shkak se Departamenti i Shtetit simpatizon në heshtje agjendën liberale të kufijve të hapur të z. Soros, legalizimit të drogës dhe qeverisjes globale?

Vetë fjalët e z. Rama ia vlejnë të studiohen si përgjigje.

Siç ai tha dikur, sipas foreignpolicy.com: “Evropa ka Donald Trump-ët e saj si këtu edhe atje që erdhën përpara Donald Trump-it, të cilët praktikisht e turpëruan Evropën me pikëpamjet e tyre mbi emigrantët, me pikëpamjet e tyre mbi myslimanët, me pikëpamjet e tyre mbi vetë Bashkimin Evropian. Ju keni (Shtetin Islamik) dhe keni një lloj, siç e dini, ekstremistësh gjakftohtë në anën tjetër të medaljes. Është e pabesueshme.”